خلاقیت سازمانی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در ارتقای عملکرد و نوآوری سازمانها، تحت تأثیر متغیرهای فردی و تیمی قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اعتماد و امنیت مشارکتی و بازتاب تیمی با خلاقیت سازمانی در میان کارکنان یک سازمان صنعتی انجام شد. این مطالعه از نظر ماهیت توصیفی، از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش، همبستگی-رابطهای و مبتنی بر تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان یک واحد صنعتی بود که از میان آنها 200 نفر به روش نمونهگیری طبقهای ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه جو گروهی اندرسون و وست (1998)، پرسشنامه بازتاب تیمی کارتر و وست (1998)، پرسشنامه انگیزش درونی آمابیل (1996) و پرسشنامه خلاقیت کارکنان ژو و جورج (2001) بود. برای تحلیل دادهها از روش الگویابی معادلات ساختاری با نرمافزارهای SPSS.21 و AMOS.21 استفاده شد. نتایج نشان داد مسیر مستقیم بازتاب تیمی به خلاقیت سازمانی معنادار نیست و پس از حذف مسیرهای غیرمعنادار، الگوی اصلاح شده از شاخصهای برازش مناسبی برخوردار شد. به طور کلی، یافتهها بیانگر اهمیت نقش متغیرهای تیمی و جو سازمانی در ارتقای خلاقیت کارکنان است. بنابراین، تقویت اعتماد و امنیت مشارکتی میتواند زمینهساز بهبود خلاقیت در محیطهای کاری صنعتی باشد.
افشاری, علی . (1404). بررسی رابطه بین اعتماد و امنیت مشارکتی و بازتاب تیمی با خلاقیت در محیط کار نقش میانجی انگیزش درونی. فصلنامه علمی روانشناسی کار, 4(2), -. doi: 10.30473/jpsy.2026.75792.1098
MLA
افشاری, علی . "بررسی رابطه بین اعتماد و امنیت مشارکتی و بازتاب تیمی با خلاقیت در محیط کار نقش میانجی انگیزش درونی", فصلنامه علمی روانشناسی کار, 4, 2, 1404, -. doi: 10.30473/jpsy.2026.75792.1098
HARVARD
افشاری, علی. (1404). 'بررسی رابطه بین اعتماد و امنیت مشارکتی و بازتاب تیمی با خلاقیت در محیط کار نقش میانجی انگیزش درونی', فصلنامه علمی روانشناسی کار, 4(2), pp. -. doi: 10.30473/jpsy.2026.75792.1098
CHICAGO
علی افشاری, "بررسی رابطه بین اعتماد و امنیت مشارکتی و بازتاب تیمی با خلاقیت در محیط کار نقش میانجی انگیزش درونی," فصلنامه علمی روانشناسی کار, 4 2 (1404): -, doi: 10.30473/jpsy.2026.75792.1098
VANCOUVER
افشاری, علی. بررسی رابطه بین اعتماد و امنیت مشارکتی و بازتاب تیمی با خلاقیت در محیط کار نقش میانجی انگیزش درونی. فصلنامه علمی روانشناسی کار, 1404; 4(2): -. doi: 10.30473/jpsy.2026.75792.1098